السبت، مايو 19، 2007

و الآن..

ليه ما فيش بلكونه؟
شباك ازاز حاجب هوا و احساس..
لو فيه بلكونه كنت حطيت فيها طقم بامبو و مديت رجلى على الترابيزه و استمتعت بمنظر النيل التحفه ده..
يا ترى ليه سموها جزيرة الدهب..هى الصراحه تحفه بشجر الموز اللى ماليها و هى فى وسط النيل كده..
يا سلام لو الواحد عنده جزيره..بتاعته لوحده..زى فيلم بلو لاجون..
يا سلام بقى لو انا شبه بروك شيلدز فى الفيلم ده..و لا بحب حد زى الولد اللى كان معاها..
بس انا ما بطيقش اللى شعرهم اصفر و بتاع..ههههههه ساعتها ابقى اجيب الواد كلونى او دى نيرو يقعد معايا ..
لا..بجد بجد حاجيبه هو..
اللى واجعلى قلبى على طول ده..
آآآآآآآآآآآه
ابن اللذينا كل حاجه فيه عاجبانى..مش عجبانى اعجاب و خلاص..لا..واجعالى قلبى..يمكن عشان اول مره الاقى حد بيكملنى و فى نفس الوقت محتوينى..محتوى دماغى و روحى و قلبى..
لاول مره..
و لاول مره مخافش..و لا اقلق و لا احتاج اتكلم و اشرح و اسمع..
لاول مره عارفه اللى فيها و راضيه وواعيه و لاول مره ما يبقاش فيه كلمة: حاباه بس....
بس....مش موجوده...ما فيش بس..ما فيش ديفوه..
آآآآآآآآآآآآه
كان لازم امر بكل اللى مريت بيه عشان افهم يعنى ايه حب بجد و يعنى ايه حد يملا حياتك بهدوء و غليان فى نفس الوقت..
لامسلى قلبى من غير ولا لمسه..و قايللى كتير من غير رغى..
ثقته بنفسه بتبهرنى..و لا الذوق و الكياسه و حسن التصرف..يا نهار ابيض..ماشفتش كده فى حياتى كلها..
زمان ما كنتش بحلم حتى ان فيه حد زيه..و كل يوم مش بصدق نفسى انى عشت و شفت راجل كده..
و الرائع انه مش بيمثل انه كده..اصل انا اشم الممثلين من على بعد آلاف البحار..
ده هو كده..معجون بمية جنتله على اصولها..
بحب مشيته و رجولته و شياكته الفظيعه..
بحب هدوءه و ذكائه الحاد اللى ميخوفش لانه حد طيب اوى..
بحب ثقته و عطائه الدائم و تفكيره فى كل اللى حواليه..
بحب ازاى شايفنى زى مانا بعبلى كله و مع ذلك انا حبانى فى عينيه..
بحب اشوف صلاته اوى اوى..بحب اسمع كلامه..بحب صمته..و بحب عيوبه اكتر حاجه فيه..
بحب ان ردود فعلنا واحده و كلامنا واحد و بحب اما بنضحك لما نكتشف ده فى نفس اللحظه..
حتى المزيكا اللى بنحبها واحده..نفس الاغانى و الالحان..
ده عارف الان بارسونز!!ا ..تانى واحد فى مصر عارف الان بارسونز..هههههه
لو بصيت فى القاموس عن كلمة توافق حالاقى اسامينا..
الراجل ده لو راح حافضل متعلقه بيه طول عمرى..
بس برضو ليه ولاد اللذينا معملوش فى الشقه دى بلكونه..
الازاز ده مش محسسنى انى عارفه اشوف النيل كويس..
يييييييي الشاى برد..
و الان....

الأحد، مايو 06، 2007

هروب..


هرب لانه خاف ان يسلم قلبه بسهولة و يسر لمن حركته بعد سنين من الإثاره المطلقه..
فالشهوة السريعه التى لا ترتب آثار دنيويه.. اسهل و ايسر لمن شابهه من الرجال..
اما الرقة و القلب الذى تدغدغه حاجات شتى تفوق الوصف ما بين براءة و مجون..اخافته..ابعدته آثر الهروب الى احد الاوكار القريبه و الاختباء فى احضان العاهرات..
فهن اصحاب ابتسامات لن تعلق فى عينيه..و اصحاب لمسات ستتعدى يديه..لن يجد منهن طيبة تمحو العيوب..و لا نقاء قلب يمحو الغيوم..سيتمرغ فى ضحكات ساخنه غير واعيه لانسانيته..و قلبه و نفسيته..سيكون انسانا يختفى مع آخروصد للباب..و سيكون عقله و قلبه آخر الاعضاء التى سيهتم بحضورها ..
هرب..لانه ظن انه عاقل عملى..يعرف مسبقا مجريات الامور..يعرف ان من عشفت روحه ستخنقها و تخنق جنونه..يعرف ان رتابتها ستمحو حنانها و ان خوفها على الرجل المغوار سيقيد انامله و عيونه..
هرب و هو خاطىء..لم يعرف ان النساء لسن سواء..ان حنانها طائرطليق..و ان ملائكيتها يشوبها جنون محبب..سيملأ فاه سعادة لن تنقطع..ان قلبه جوهرتها التى ستحملها بحرص و عنايه..
و ان حنان عينيه لن يراهما سواها..ان حضنه لها اكبر من الدنيا و السماء..لكنه ادفأ من مشاعر كل الآباء..ان ربما احتياجه لالف من النساء كان لغياب ثراءها عن حياته..
هرب و ترك وراءه ما لن يراه ابدا..من سعادة و فرحة مضمومتان بحرير حب و امان..
لن.. يعرف ان رقتها و مجونها يحول رقصتها الى نسيم موج رقيق..قد يهيج لكنه ابدا انيق..قد يعلو لكنه دوما رفيق..عمقه و سحره سر الاسرار.. مفتاحه فى قلبها..صديق..
من ذا الذى يستحقه..و يستحقها..آه من لؤلؤة نادره فى قاع المحيط..
هرب..فانه..لا يعرف السباحه ..و الغوص لا يطيق
!